GETUID(2) Podręcznik programisty Linuksa GETUID(2)

getuid, geteuid - pobranie tożsamości użytkownika

#include <unistd.h>
uid_t getuid(void);
uid_t geteuid(void);

getuid() zwraca rzeczywisty identyfikator użytkownika procesu wywołującego.

geteuid() zwraca efektywny identyfikator użytkownika procesu wywołującego.

These functions are always successful and never modify errno.

POSIX.1-2001, POSIX.1-2008, 4.3BSD.

W Uniksie V6 wywołanie getuid() zwracało (euid << 8) + uid. UNIX V7 wprowadził osobne wywołania getuid() i geteuid().

Oryginalnie wywołania systemowe getuid() i geteuid() pod Linuksem obsługiwały tylko 16-bitowe identyfikatory grup. Następnie w Linuksie 2.4 zostały dodane getuid32() oraz geteuid32() obsługujące identyfikatory 32-bitowe. Funkcje opakowujące getuid() i geteuid() biblioteki glibc obsługują te warianty w sposób przezroczysty dla użytkownika.

On Alpha, instead of a pair of getuid() and geteuid() system calls, a single getxuid() system call is provided, which returns a pair of real and effective UIDs. The glibc getuid() and geteuid() wrapper functions transparently deal with this. See syscall(2) for details regarding register mapping.

getresuid(2), setreuid(2), setuid(2), credentials(7)

Angielska wersja tej strony pochodzi z wydania 5.13 projektu Linux man-pages. Opis projektu, informacje dotyczące zgłaszania błędów oraz najnowszą wersję oryginału można znaleźć pod adresem https://www.kernel.org/doc/man-pages/.

Autorami polskiego tłumaczenia niniejszej strony podręcznika są: Andrzej Krzysztofowicz <ankry@green.mf.pg.gda.pl>, Robert Luberda <robert@debian.org> i Michał Kułach <michal.kulach@gmail.com>

Niniejsze tłumaczenie jest wolną dokumentacją. Bliższe informacje o warunkach licencji można uzyskać zapoznając się z GNU General Public License w wersji 3 lub nowszej. Nie przyjmuje się ŻADNEJ ODPOWIEDZIALNOŚCI.

Błędy w tłumaczeniu strony podręcznika prosimy zgłaszać na adres manpages-pl-list@lists.sourceforge.net.

22 marca 2021 r. Linux