st(4) Device Drivers Manual st(4)

st - urządzenie taśmy SCSI

#include <sys/mtio.h>
int ioctl(int fd, int request [, (void *)arg3]);
int ioctl(int fd, MTIOCTOP, (struct mtop *)mt_cmd);
int ioctl(int fd, MTIOCGET, (struct mtget *)mt_status);
int ioctl(int fd, MTIOCPOS, (struct mtpos *)mt_pos);

Sterownik st udostępnia interfejs do różnego rodzaju napędów taśm magnetycznych SCSI. Obecnie sterownik przejmuje kontrolę nad wszystkimi wykrytymi urządzeniami typu "sequential-access" (dostępu sekwencyjnego). Sterownikowi st przydzielony został numer główny 9.

Każde urządzenie ma osiem numerów podrzędnych. Na pięciu najniższych bitach numeru podrzędnego reprezentowane są przydzielone kolejno numery urządzeń (kolejność detekcji). Numery podrzędne można pogrupować w dwóch zbiorach po cztery numery: główne numery podrzędne (urządzenia z przewijaniem), n, oraz numery urządzeń "bez przewijania", (n+ 128). Urządzenie otwarte przy wykorzystaniu głównego numeru podrzędnego otrzyma polecenie REWIND podczas jego zamykania. Urządzenia otwierane przy wykorzystaniu numeru urządzenia "bez przewijania" nie otrzymają takiego rozkazu. (Trzeba zauważyć, że używanie urządzenia "bez przewijania" do pozycjonowania taśmy, na przykład za pomocą mt, nie prowadzi do pożądanego efektu: taśma jest przewijana po wydaniu polecenia mt i następne polecenie zaczyna od początku taśmy.)

W każdej grupie dostępne są cztery numery podrzędne, definiujące urządzenia o różnej charakterystyce (rozmiar bloku, kompresja, gęstość itp.). Podczas startu systemu dostępne jest tylko pierwsze urządzenie. Aktywacja pozostałych trzech następuje po zdefiniowaniu ich domyślnych charakterystyk (patrz niżej). (Zmieniając wartości stałych podczas kompilacji, możliwa jest zmiana równowagi pomiędzy maksymalną liczbą napędów taśm a liczbą numerów podrzędnych dla każdego napędu. Domyślna alokacja powala na sterowanie 32 napędami taśm. Na przykład, można sterować nie więcej niż 64 napędami taśm, posiadając po dwa numery podrzędne dla różnych opcji.)

Pliki urządzeń są zwykle tworzone za pomocą poleceń:


mknod -m 666 /dev/st0 c 9 0
mknod -m 666 /dev/st0l c 9 32
mknod -m 666 /dev/st0m c 9 64
mknod -m 666 /dev/st0a c 9 96
mknod -m 666 /dev/nst0 c 9 128
mknod -m 666 /dev/nst0l c 9 160
mknod -m 666 /dev/nst0m c 9 192
mknod -m 666 /dev/nst0a c 9 224

Brak jest odpowiadających urządzeń blokowych.

The driver uses an internal buffer that has to be large enough to hold at least one tape block. Before Linux 2.1.121, the buffer is allocated as one contiguous block. This limits the block size to the largest contiguous block of memory the kernel allocator can provide. The limit is currently 128 kB for 32-bit architectures and 256 kB for 64-bit architectures. In newer kernels the driver allocates the buffer in several parts if necessary. By default, the maximum number of parts is 16. This means that the maximum block size is very large (2 MB if allocation of 16 blocks of 128 kB succeeds).

The driver's internal buffer size is determined by a compile-time constant which can be overridden with a kernel startup option. In addition to this, the driver tries to allocate a larger temporary buffer at run time if necessary. However, run-time allocation of large contiguous blocks of memory may fail and it is advisable not to rely too much on dynamic buffer allocation before Linux 2.1.121 (this applies also to demand-loading the driver with kerneld or kmod).

Ten sterownik nie zawiera żadnej specyficznej obsługi dla taśm wybranego producenta, czy modelu. Po starcie systemu opcje urządzenia taśmowego są określane na podstawie firmware napędu. Na przykład, jeśli firmware napędu wybiera tryb o stałej długości bloku, urządzenie taśmowe również używa trybu o stałej długości bloku. Opcje te można zmienić za pomocą jawnych wywołań ioctl(2) i zmiany te pozostają aktywne, gdy urządzenie zostanie zamknięte i ponownie otwarte. Ustawione opcje dotyczą zarówno urządzeń z przewijaniem, jak i bez przewijania.

Można podawać różne opcje dla różnych urządzeń w ramach podgrupy czterech urządzeń. Opcje są ustawiane dla urządzenia, gdy jest otwierane. Na przykład, administrator systemu może zdefiniować jedno urządzenie zapisujące w trybie o stałej długości bloku i jedno zapisujące w trybie o zmiennej długości bloku (jeśli napęd obsługuje obydwa tryby).

Sterownik obsługuje strefy taśm, jeśli są one obsługiwane przez napęd. (Trzeba tu zwrócić uwagę, że strefy taśm nie mają nic wspólnego z partycjami dysków [po angielsku w obu przypadkach "partitions" - przyp. tłum.]. Taśma podzielona na strefy może być widziana jako kilka logicznych taśm na jednym nośniku). Obsługę stref trzeba włączyć za pomocą ioctl(2). Przy zmianach stref zachowywane jest położenie na taśmie w obrębie każdej ze stref. Strefę, której mają dotyczyć następne operacje wybiera się za pomocą ioctl(2). Przełączanie stref odbywa się łącznie z następną operacją na taśmie, aby uniknąć niepotrzebnego przewijania taśmy. Maksymalna liczba stref na taśmie określona jest przez stałą czasu kompilacji (pierwotnie: cztery). Sterownik zawiera ioctl(2) pozwalający sformatować taśmę z jedną lub dwiema strefami.

Urządzenie /dev/tape jest zwykle dowiązaniem zwykłym lub symbolicznym do domyślnego urządzenia reprezentującego taśmę magnetyczną w danym systemie.

Starting from Linux 2.6.2, the driver exports in the sysfs directory /sys/class/scsi_tape the attached devices and some parameters assigned to the devices.

Sterownik może pracować zarówno w trybie o stałej, jak i o zmiennej długości bloku (jeśli napęd obsługuje oba tryby). W trybie o stałej długości bloku napęd zapisuje bloki określonej długości i rozmiar bloku nie zależy od liczby bajtów, która została podana systemowej funkcji zapisu. W trybie o zmiennej długości bloku zapisywany jest jeden blok przy każdym wywołaniu funkcji zapisu, a liczba bajtów podanych tej funkcji określa rozmiar odpowiedniego bloku na taśmie. Należy tu zwrócić uwagę, ze bloki na taśmie nie zawierają informacji o trybie zapisu: jedyną ważną rzeczą podczas odczytu jest używanie poleceń akceptujących rozmiary bloków znajdujących się na taśmie.

In variable-block mode the read byte count does not have to match the tape block size exactly. If the byte count is larger than the next block on tape, the driver returns the data and the function returns the actual block size. If the block size is larger than the byte count, an error is returned.

In fixed-block mode the read byte counts can be arbitrary if buffering is enabled, or a multiple of the tape block size if buffering is disabled. Before Linux 2.1.121 allow writes with arbitrary byte count if buffering is enabled. In all other cases (before Linux 2.1.121 with buffering disabled or newer kernel) the write byte count must be a multiple of the tape block size.

In Linux 2.6, the driver tries to use direct transfers between the user buffer and the device. If this is not possible, the driver's internal buffer is used. The reasons for not using direct transfers include improper alignment of the user buffer (default is 512 bytes but this can be changed by the HBA driver), one or more pages of the user buffer not reachable by the SCSI adapter, and so on.

Znacznik pliku jest zapisywany na taśmie automatycznie, jeśli ostatnią operacją na tej taśmie przed jej zamknięciem był zapis.

Gdy podczas odczytu napotkany zostanie znacznik pliku, dzieje się co następuje. Jeśli w chwili natrafienia na znacznik pliku w buforze były dane, zostaną zwrócone dane z bufora. Następny odczyt zwróci zero bajtów. Kolejne odczyty zwrócą dane z następnego pliku. Koniec zapisanych danych jest sygnalizowany zwróceniem zerowej liczby bajtów przez dwa kolejne wywołania funkcji odczytu. Trzeci odczyt zwróci błąd.

Sterownik obsługuje trzy wywołania funkcji ioctl(2). Wywołania nierozpoznawane przez sterownik i st są przekazywane do sterownika SCSI. Poniższe definicje pochodzą z pliku /usr/include/linux/mtio.h:

To wywołanie wymaga argumentu typu (struct mtop *). Nie wszystkie napędy obsługują wszystkie polecenia. Jeśli napęd odrzuca polecenie, sterownik przekazuje wartość EIO.


/* Struktura dla polecenia MTIOCTOP dla taśmy magnetycznej: */
struct mtop {

short mt_op; /* operacje zdefiniowane poniżej */
int mt_count; /* liczba powtórzeń operacji */ };

Magnetic tape operations for normal tape use:

Przesunięcie do tyłu o mt_count znaczników pliku.
Przesunięcie do tyłu o mt_count znaczników pliku. Ustawienie taśmy po stronie EOT (końca taśmy) ostatniego znacznika pliku.
Przesunięcie do tyłu o mt_count rekordów (bloków taśmy).
Przesunięcie do tyłu o mt_count znaczników (setmarks).
Włączenie kompresji danych na taśmie dla danego napędu, gdy mt_count jest niezerowe, wyłączenie kompresji, gdy mt_count jest zerem. Polecenie to korzysta z MODE page 15 obsługiwanego przez większość urządzeń DAT.
Przesunięcie do końca zapisanej części nośnika (w celu dogrania plików).
Erase tape. With Linux 2.6, short erase (mark tape empty) is performed if the argument is zero. Otherwise, long erase (erase all) is done.
Przesunięcie do przodu o mt_count znaczników pliku.
Przesunięcie do przodu o mt_count znaczników pliku. Ustawienie taśmy po stronie BOT (początku taśmy) ostatniego znacznika pliku.
Przesunięcie do przodu o mt_count rekordów (bloków taśmy).
Przesunięcie do przodu o mt_count znaczników (setmarks).
Wykonanie polecenia SCSI "load" (załadowanie taśmy). Szczególny przypadek dotyczący wyłącznie niektórych automatycznie ładujących napędów HP: gdy mt_count jest równe stałej MT_ST_HPLOADER_OFFSET powiększonej o pewną liczbę, to ta liczba jest przesyłana do napędu dla celów sterowania automatycznym załadowaniem.
Zablokowanie kieszeni napędu taśm.
Format the tape into one or two partitions. If mt_count is positive, it gives the size of partition 1 and partition 0 contains the rest of the tape. If mt_count is zero, the tape is formatted into one partition. From Linux 4.6, a negative mt_count specifies the size of partition 0 and the rest of the tape contains partition 1. The physical ordering of partitions depends on the drive. This command is not allowed for a drive unless the partition support is enabled for the drive (see MT_ST_CAN_PARTITIONS below).
Brak operacji — jako efekt uboczny opróżnia bufor sterownika. Powinno się tego używać przed odczytaniem stanu za pomocą MTIOCGET.
Przewinięcie taśmy i odłączenie napędu.
Inicjalizacja napędu.
Wyrównanie napięcia taśmy.
Przewinięcie.
Wyszukanie na taśmie bloku o numerze podanym w mt_count. Ta operacja wymaga albo sterownika SCSI-2, który obsługuje polecenie LOCATE (adres specyficzny dla urządzenia) albo urządzenia SCSI-1 zgodnego z Tandberg (Tandberg, Archive Viper, Wangtek, ... ). Numer bloku powinien być równy zwróconemu poprzednio przez MTIOCPOS, gdy używany jest adres specyficzny dla urządzenia.
Ustawienie długości bloku sterownika równej wartości podanej w mt_count. Długość równa 0 wprowadza napęd w tryb bloków o zmiennej długości.
Ustawienie gęstości zapisu taśmy zakodowanej w mt_count. Kody określające gęstość zapisu obsługiwane przez dany napęd można znaleźć w jego dokumentacji.
Przełączenie aktywnej strefy na mt_count. Strefy są numerowane od zera. Polecenie to nie jest dozwolone dla napędów, dla których nie włączono obsługi stref (zobacz MT_ST_CAN_PARTITIONS poniżej).
Wykonanie polecenia SCSI "unload" (nie wysuwa taśmy).
Odblokowanie kieszeni napędu taśm.
Zapisanie mt_count znaczników pliku.
Zapisanie mt_count znaczników (setmarks).

Magnetic tape operations for setting of device options (by the superuser):

Set various drive and driver options according to bits encoded in mt_count. These consist of the drive's buffering mode, a set of Boolean driver options, the buffer write threshold, defaults for the block size and density, and timeouts (only since Linux 2.1). A single operation can affect only one item in the list below (the Booleans counted as one item.)
Wartość, której 4 najwyższe bity są równe 0 zostanie wykorzystana do ustawienia trybu buforowania napędu. Do wyboru są następujące tryby:
0
Napęd nie będzie sygnalizować stanu GOOD po poleceniach zapisu, dopóki dane nie zostaną zapisane fizycznie na nośniku.
1
Napęd może sygnalizować stan GOOD po poleceniach zapisu, gdy tylko wszystkie dane zostaną umieszczone w wewnętrznym buforze napędu.
2
Napęd może sygnalizować stan GOOD po poleceniach zapisu, gdy tylko (a) wszystkie dane zostaną przesłane do wewnętrznego bufora napędu i (b) wszystkie buforowane dane (z innych poleceń) zostaną pomyślnie zapisane na nośniku.
Aby kontrolować próg zapisu, wartość mt_count musi zawierać stałą MT_ST_WRITE_THRESHOLD dodaną za pomocą bitowego OR do liczby bloków w 28 najniższych bitach. Liczba bloków odnosi się do 1024-bajtowych bloków, a nie bloków o fizycznym rozmiarze bloku dla danego urządzenia. Próg zapisu nie może przekroczyć rozmiaru wewnętrznego bufora napędu (patrz OPIS powyżej).
Aby ustawić lub usunąć opcje logiczne, wartość mt_count musi zawierać jedną ze stałych MT_ST_BOOLEANS, MT_ST_SETBOOLEANS, MT_ST_CLEARBOOLEANS lub MT_ST_DEFBOOLEANS dodaną za pomocą bitowego OR do dowolnej kombinacji poniższych opcji. Użycie MT_ST_BOOLEANS powoduje nadanie wszystkim opcjom wartości podanych na odpowiednich polach bitowych. Przy MT_ST_SETBOOLEANS ustawione zostaną tylko wybrane opcje, natomiast przy MT_ST_DEFBOOLEANS tylko wybrane opcje zostaną usunięte.
Za pomocą MT_ST_DEFBOOLEANS ustawiane są domyślne opcje dla urządzenia taśmowego. Nieaktywne urządzenia taśmowe (np. urządzenia o numerze podrzędnym 32 lub 160) są aktywowane po pierwszym ustawieniu dla nich domyślnych opcji. Aktywowane urządzenie dziedziczy od urządzenia aktywowanego podczas startu systemu opcje, które nie zostały jawnie podane.
Dostępne są następujące opcje logiczne:
Buforowanie wszystkich operacji zapisu w trybie o stałej długości bloku. Jeśli ta opcja jest wyłączona i napęd używa stałej długości bloku, wtedy wszystkie operacje zapisu muszą dotyczyć wielokrotności długości bloku. Opcja ta powinna być wyłączona, jeśli chcemy w sposób pewny zapisywać archiwa składające się z wielu wolumenów.
Gdy opcja ta jest włączona, wtedy operacje zapisu przekazują sterowanie natychmiast, bez oczekiwania na przesłanie informacji do napędu, jeśli tylko dane mieszczą się w buforze sterownika. Stopień wypełnienia bufora, przy którym zostanie wydane polecenie zapisu SCSI, jest określony przez próg zapisu. Wszystkie błędy zgłoszone przez napęd będą wstrzymane aż do następnej operacji. Opcja ta powinna być wyłączona, jeśli chcemy w sposób pewny zapisywać archiwa składające się z wielu wolumenów.
Opcja ta powoduje zapewnienie przez sterownik buforowania i odczytu wyprzedzającego w trybie o stałej długości bloku. Jeśli ta opcja jest wyłączona i napęd używa bloków o stałej długości, wtedy wszystkie operacje odczytu muszą dotyczyć wielokrotności długości bloku.
Opcja ta zmienia zachowanie sterownika w momencie zamknięcia pliku. Zwykle towarzyszy temu zapisanie pojedynczego znacznika końca pliku. Jeśli opcja jest włączona, sterownik zapisze dwa znaczniki i cofnie się przed drugi.
Uwaga: Ta opcja nie powinna być włączona w przypadku napędów QIC, ponieważ nie są one w stanie nadpisać danych na znaczniku pliku. Napędy te wykrywają koniec zapisanych danych poprzez sprawdzenie, czy taśma jest pusta, zamiast stwierdzania dwóch kolejnych znaczników końca pliku. Większość innych współczesnych napędów również wykrywa koniec zapisanych danych, więc posługiwanie się dwoma znacznikami końca pliku jest niezbędne jedynie przy wymianie taśm z niektórymi innymi systemami.
Ta opcja włącza wypisywanie przez sterownik komunikatów diagnostycznych (skuteczne tylko gdy sterownik został skompilowany ze zdefiniowaną niezerową wartością DEBUG).
Włączenie tej opcji powoduje, że polecenia MTEOM są przesyłane bezpośrednio do napędu, potencjalnie przyspieszając operację, lecz jednocześnie powodując utratę przez sterownik informacji o aktualnym położeniu taśmy - numerze pliku, zwykle przekazywanego jako wynik zapytania MTIOCGET. Jeśli opcja MT_ST_FAST_EOM jest wyłączona, sterownik będzie odpowiadał na polecenie MTEOM przewijaniem taśmy plik po pliku.
When this option is true, the drive door is locked when the device file is opened and unlocked when it is closed.
Opcje taśmy (długość bloku, tryb, kompresja itp.) mogą ulec zmianie przy przełączaniu z jednego urządzenia skojarzonego z napędem na inne urządzenia skojarzone z tym samym napędem, w zależności od definicji tych urządzeń. Ta opcja określa, kiedy sterownik powinien wymusić zmiany wysyłając polecenia SCSI oraz kiedy należy polegać na właściwościach autodetekcyjnych urządzenia. Jeśli opcja ta jest wyłączona, sterownik będzie wysyłać polecenia SCSI natychmiast po zmianie urządzenia. Jeśli jest ona włączona, polecenia SCSI nie zostaną wysłane dopóki nie pojawi się żądanie zapisu. W tym przypadku firmware napędu może dokonywać podczas odczytu autodetekcji struktury taśmy, a polecenia SCSI mają na celu jedynie zapewnienie, aby zapis na taśmie odbywał się zgodnie z właściwą specyfikacją.
When read-ahead is used, the tape must sometimes be spaced backward to the correct position when the device is closed and the SCSI command to space backward over records is used for this purpose. Some older drives can't process this command reliably and this option can be used to instruct the driver not to use the command. The end result is that, with read-ahead and fixed-block mode, the tape may not be correctly positioned within a file when the device is closed. With Linux 2.6, the default is true for drives supporting SCSI-3.
Niektóre napędy nie obsługują polecenia SCSI READ BLOCK LIMITS. Jeśli opcja ta jest włączona, sterownik nie używa tego polecenia. Wadą jest brak możliwości sprawdzenia przez sterownik przed wysłaniem polecenia, czy zadana długość bloku jest akceptowana przez napęd.
Opcja ta włącza obsługę kilku stref na jednej taśmie. Dotyczy ona wszystkich urządzeń skojarzonych z napędem.
Ta opcja poleca sterownikowi używanie logicznych adresów bloków zdefiniowanych w standardzie SCSI-2 podczas wykonywania operacji wyszukiwania (seek) oraz "tell" (dla poleceń MTSEEK i MTIOCPOS oraz przy zmianie strefy taśmy). W przeciwnym razie używane są adresy specyficzne dla urządzenia. Włączenie tej opcji jest wysoce zalecane, jeśli napęd obsługuje adresy logiczne, gdyż zliczają one również znaczniki plików. Niektóre napędy obsługują wyłącznie logiczne adresy bloków.
When this option is enabled, the tape devices use the System V semantics. Otherwise, the BSD semantics are used. The most important difference between the semantics is what happens when a device used for reading is closed: in System V semantics the tape is spaced forward past the next filemark if this has not happened while using the device. In BSD semantics the tape position is not changed.
Włącza tryb natychmiastowy niektórych poleceń, np. rewind - nie czeka na zakończenie polecenia.

Przykład:


struct mtop mt_cmd;
mt_cmd.mt_op = MTSETDRVBUFFER;
mt_cmd.mt_count = MT_ST_BOOLEANS |

MT_ST_BUFFER_WRITES | MT_ST_ASYNC_WRITES; ioctl(fd, MTIOCTOP, mt_cmd);

Domyślny rozmiar bloku dla urządzenia można ustawić przy użyciu MT_ST_DEF_BLKSIZE, a domyślny kod gęstości można ustawić przy użyciu MT_ST_DEFDENSITY. Wartości tych parametrów powinny być dodane za pomocą bitowej alternatywy (OR) kodu operacji.

With Linux 2.1.x and later, the timeout values can be set with the subcommand MT_ST_SET_TIMEOUT ORed with the timeout in seconds. The long timeout (used for rewinds and other commands that may take a long time) can be set with MT_ST_SET_LONG_TIMEOUT. The kernel defaults are very long to make sure that a successful command is not timed out with any drive. Because of this, the driver may seem stuck even if it is only waiting for the timeout. These commands can be used to set more practical values for a specific drive. The timeouts set for one device apply for all devices linked to the same drive.

Starting from Linux 2.4.19 and Linux 2.5.43, the driver supports a status bit which indicates whether the drive requests cleaning. The method used by the drive to return cleaning information is set using the MT_ST_SEL_CLN subcommand. If the value is zero, the cleaning bit is always zero. If the value is one, the TapeAlert data defined in the SCSI-3 standard is used (not yet implemented). Values 2–17 are reserved. If the lowest eight bits are >= 18, bits from the extended sense data are used. The bits 9–16 specify a mask to select the bits to look at and the bits 17–23 specify the bit pattern to look for. If the bit pattern is zero, one or more bits under the mask indicate the cleaning request. If the pattern is nonzero, the pattern must match the masked sense data byte.

To polecenie wykorzystuje argument typu (struct mtget *).


/* struktura dla MTIOCGET - odczytanie stanu taśmy magn. */
struct mtget {

long mt_type;
long mt_resid;
/* Następne rejestry są specyficzne dla urządzenia */
long mt_dsreg;
long mt_gstat;
long mt_erreg;
/* Kolejne dwa pola nie zawsze są używane */
daddr_t mt_fileno;
daddr_t mt_blkno; };
Plik nagłówkowy definiuje wiele możliwych wartości mt_type, lecz bieżący sterownik raportuje jedynie typy podstawowe MT_ISSCSI1 (Generic SCSI-1 tape) oraz MT_ISSCSI2 (Generic SCSI-2 tape).
zawiera numer strefy bieżącej taśmy.
raportuje bieżące ustawienia długości bloku (w najniższych 24 bitach) oraz gęstości zapisu (w 8 najwyższych bitach). Pola są zdefiniowane przez MT_ST_BLKSIZE_SHIFT, MT_ST_BLKSIZE_MASK, MT_ST_DENSITY_SHIFT i MT_ST_DENSITY_MASK.
raportuje podstawowe (niezależne od urządzenia) informacje o stanie. Plik nagłówkowy zawiera definicje makrodefinicji do testowania przekazywanych bitów stanu:
The tape is positioned just after a filemark (always false after an MTSEEK operation).
The tape is positioned at the beginning of the first file (always false after an MTSEEK operation).
A tape operation has reached the physical End Of Tape.
The tape is currently positioned at a setmark (always false after an MTSEEK operation).
The tape is positioned at the end of recorded data.
The drive is write-protected. For some drives this can also mean that the drive does not support writing on the current medium type.
The last open(2) found the drive with a tape in place and ready for operation.
This “generic” status information reports the current density setting for 9-track ½" tape drives only.
The drive does not have a tape in place.
Immediate report mode. This bit is set if there are no guarantees that the data has been physically written to the tape when the write call returns. It is set zero only when the driver does not buffer data and the drive is set not to buffer data.
The drive has requested cleaning. Implemented since Linux 2.4.19 and Linux 2.5.43.
The only field defined in mt_erreg is the recovered error count in the low 16 bits (as defined by MT_ST_SOFTERR_SHIFT and MT_ST_SOFTERR_MASK). Due to inconsistencies in the way drives report recovered errors, this count is often not maintained (most drives do not by default report soft errors but this can be changed with a SCSI MODE SELECT command).
podaje bieżący numer pliku (licząc od zera). W przypadku gdy numer pliku nie jest znany (np. po MTBSS lub MTSEEK), przekazywana jest wartość -1.
raportuje numer bloku (licząc od zera) wewnątrz bieżącego pliku. Gdy numer bloku nie jest znany (np. po poleceniach MTBSF, MTBSS lub MTSEEK), przekazywana jest wartość -1.

To polecenie używa argumentu typu (struct mtpos *) i podaje bieżący numer bloku taśmy (w sensie, w jakim go rozumie napęd), co nie jest równoważne z mt_blkno przekazywanym przez MTIOCGET. Musi to być urządzenie SCSI-2, które obsługuje polecenie READ POSITION (adres specyficzny dla urządzenia) lub urządzenie SCSI-1 zgodne z Tandberg (Tandberg, Archive Viper, Wangtek, ...).


/* struktura dla MTIOCPOS - odczytanie położenia taśmy magn. */
struct mtpos {

long mt_blkno; /* numer bieżącego bloku */ };

Nastąpiła próba zapisu lub skasowania taśmy chronionej przed zapisem. (Ten błąd nie jest wykrywany podczas wykonywania funkcji open(2)).
Urządzenie jest aktualnie w użyciu lub sterownikowi nie udało się przydzielić pamięci dla bufora.
Parametry polecenia wskazują na obszar pamięci nie należący do procesu wywołującego funkcję.
W wywołaniu ioctl(2) podano niedozwolony argument lub podano niedozwolony rozmiar bloku.
Wydane polecenie nie może zostać zrealizowane.
The byte count in read(2) is smaller than the next physical block on the tape. (Before Linux 2.2.18 and Linux 2.4.0 the extra bytes have been silently ignored.)
Operacja zapisu nie może zostać zakończona ponieważ taśma osiągnęła koniec nośnika.
Nieznana funkcja ioctl(2).
Podczas otwierania, takie urządzenie nie istnieje.
Nastąpiła próba odczytania lub zapisu bloku o zmiennej długości, który jest większy niż wewnętrzny bufor sterownika.
Wystąpiła próba otwarcia z opcją O_WRONLY lub O_RDWR, podczas gdy taśma znajduje się w napędzie chronionym przed zapisem.

/dev/st*
automatycznie przewijające urządzenia taśm SCSI
/dev/nst*
nieprzewijające urządzenia taśm SCSI

  • Podczas wymiany danych pomiędzy systemami, oba systemy muszą uzgodnić długość fizycznego bloku na taśmie. Parametry napędu po starcie systemu często różnią się od używanych dla danego urządzenia przez większość systemów operacyjnych. Większość systemów używa napędów w trybie o zmiennej długości bloku, o ile napęd ten tryb obsługuje. Dotyczy to większości współczesnych napędów, włączając w to napędy DAT, 8 mm napędy wybierania spiralnego, napędy DLT itp. Można doradzić używanie tych napędów w trybie o zmiennej długości bloku również w Linuksie (tzn. użycie MTSETBLK lub MTSETDEFBLK przy starcie systemu w celu ustawienia tego trybu), przynajmniej podczas wymiany danych z obcym systemem. Wadą tego jest konieczność użycia dość długiego bloku na taśmie, aby otrzymać akceptowalną wydajność transferu na magistrali SCSI.
  • Wiele programów (np. tar(1)) pozwala użytkownikowi na określenie czynnika określającego rozmiar bloku w linii poleceń. Należy zauważyć, że określa to długość fizycznego bloku na taśmie jedynie w trybie o zmiennej długości bloku.
  • Aby można było używać napędów taśm SCSI, to podstawowy sterownik SCSI, sterownik kontrolera SCSI oraz sterownik taśm SCSI muszą być wkompilowane w jądro lub załadowane jako moduły. Jeśli nie ma sterownika taśm SCSI, napęd zostanie rozpoznany, ale opisana na tej stronie obsługa taśm nie będzie dostępna.
  • Sterownik zapisuje komunikaty o błędach na konsolę lub do logów. Kody SENSE zapisane w niektórych komunikatach są automatycznie tłumaczone na tekst, jeśli w konfiguracji jądra włączono opcję rozwlekłych komunikatów SCSI.
  • Wewnętrzne buforowanie jądra pozwala na dobrą przepustowość w trybie o określonych blokach również przy niewielkiej liczbie bajtów odczytywanych (read(2)) i zapisywanych (write(2)). Przy transferach bezpośrednich nie jest to możliwe i może stanowić niemiłą niespodziankę przy przejściu na jądro 2.6. Rozwiązaniem jest nakazanie oprogramowaniu użycie większych transferów (często - nakazanie użycia większych bloków). Jeśli nie jest to możliwe, transfery bezpośrednie mogą być wyłączone.

mt(1)

Plik drivers/scsi/README.st lub Documentation/scsi/st.txt (jądra w wersji >= 2.6) w drzewie źródeł jądra Linux zawierający najświeższe informacje dotyczące sterownika i jego możliwości konfiguracyjnych.

Autorami polskiego tłumaczenia niniejszej strony podręcznika są: Piotr Pogorzelski <piotr.pogorzelski@ippt.gov.pl>, Andrzej Krzysztofowicz <ankry@green.mf.pg.gda.pl> i Michał Kułach <michal.kulach@gmail.com>

Niniejsze tłumaczenie jest wolną dokumentacją. Bliższe informacje o warunkach licencji można uzyskać zapoznając się z GNU General Public License w wersji 3 lub nowszej. Nie przyjmuje się ŻADNEJ ODPOWIEDZIALNOŚCI.

Błędy w tłumaczeniu strony podręcznika prosimy zgłaszać na adres listy dyskusyjnej manpages-pl-list@lists.sourceforge.net.

4 grudnia 2022 r. Linux man-pages 6.02